السيد علي الحسيني الميلاني

61

جواهر الكلام في معرفة الإمامة والإمام (فارسى)

پروردگارت تو را از اين كار نهى كرده است ؟ رسول خدا فرمود : خداوند مرا در اين كار مخيّر كرده و فرموده است : « بر آنان استغفار كنى يا نكنى [ يكسان است ] اگر هفتاد مرتبه هم آمرزش بطلبى خداوند آن‌ها را هرگز نمىبخشد » و من بيش از هفتاد مرتبه [ استغفار خواهم كرد ] عمر گفت : او منافق است . [ ابن عمر ] گفت : رسول خدا بر او نماز خواند و خداى تعالى اين آيه را نازل كرد : « و هرگز براى احدى از مردگان آنان نماز نخوان و بر سر قبرش نايست » . بر اساس اين حديث ، رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله دچار اشتباه شده و بر خلاف امر خداوند بر يك منافق نماز گزارده است ، در حالى كه عمر حكم الاهى را مىدانسته و به پيامبر تذكر داده است . اين موضوع - چنان كه گفتيم - برترى عمر نسبت به پيامبر را به ديگران القاء مىكند . علاوه بر مطلب فوق ، اين حديث - العياذ باللَّه - بيان‌گر بىبهره‌گى پيامبر از دانش ادبيات عرب و فهم معانى آيات قرآن است ، تا آن جا كه شارحان صحيح بخارى در فتح البارى « 1 » و ارشاد السارى « 2 » به اين امر اعتراض و استفادهء تخيير از آيهء مورد استناد پيامبر را نفى كرده‌اند . اين موضوع نيز تلويحاً برترى عمر نسبت به پيامبر را القاء مىكند ؛ چرا كه پيامبر به اشتباه از آيه حكم به تخيير را برداشت كرد ، اما عمر چنين برداشتى از آيه نداشته است ! « 3 »

--> ( 1 ) . فتح الباري : 8 / 252 . ( 2 ) . ارشاد الساري : 7 / 155 . ( 3 ) . نكتهء ديگرى كه از اين حديث استفاده مىشود ، مقبول بودن تبرك به لباس رسول خدا در بين مسلمانان معاصر با آن حضرت است . به عبارت ديگر چنان چه اهل تسنّن اين حديث را - كه در صحيح مسلم و بخارى و ديگر منابع معتبر آن‌ها آمده است - صحيح بدانند ، بايد بپذيرند كه تبرك جستن به لباس پيامبر و استشفاء از ايشان در ميان مسلمانان معاصر رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله امرى معمول و مقبول بوده است ، از همين رو وهابىها حق اعتراض به اين امور را نخواهند داشت .